Utrecht maken we samen met jou!

We vinden het belangrijk dat bewoners zich in ons herkennen en dat wij bewoners goed begrijpen. Het is daarom van belang dat we een grote variatie hebben in mensen die bij de gemeente werken. Daarom verwelkomen we diversiteit in onze organisatie, of dat nou gaat om verschil in achtergrond, leeftijd, geaardheid, arbeidsbeperking of anderszins. Verschillen tussen collega’s geeft veel variatie in bijvoorbeeld kennis, ervaring en kwaliteiten. Zo kunnen we het werk in, met én voor de stad Utrecht nog beter doen.

We vinden de verscheidenheid van onze organisatie belangrijk, want:

  • een diverse organisatie maakt het makkelijker om maatschappelijke vragen die spelen bij de bewoners van Utrecht te begrijpen; we werken allemaal samen aan oplossingen voor de vragen die in Utrecht spelen.
  • in een diverse organisatie kom je verschillende denk- en werkwijzen tegen; niemand is hetzelfde. Hierdoor kan je als collega’s elkaar goed aanvullen en wordt creativiteit en het oplossend vermogen bevorderd.

Als we het mogen samenvatten: we (h)erkennen, waarderen en benutten verschillen!

En we gaan verder.

Lees de brief die we de gemeenteraad hebben gestuurd met acties voor onze interne organisatie.
En kijk eens op onze website wat we doen om te zorgen dat Utrecht een stad is en blijft waar iedereen zich thuis voelt. Hier vind je bijvoorbeeld ook de Regenboogagenda, de Antidiscriminatieagenda en informatie over hoe wij werken aan toegankelijkheid.

Hoe doen we dit?

We delen graag praktijkverhalen uit de stad.

Praktijkverhalen uit de stad

Afvalcoaches

"Je komt een hele hoop verschillende culturen tegen in onze wijk."

schaduw

Mijn collega is ervaringswerker

"Zij groeide op in armoede."

schaduw

Afvalcoaches

"Je komt een hele hoop verschillende culturen tegen in onze wijk."

Om de hoeveelheid zwerfafval en foutieve plaatsingen van afval bij ondergrondse containers te verminderen, loopt vanaf het begin van 2018 een pilot met vijf afvalcoaches in Utrecht.

Twee van deze coaches zijn Farid Chami en Ben Goes. Zij lopen regelmatig door Kanaleneiland om daar mensen uit de wijk uit te leggen hoe ze hun afval het beste kunnen weggooien. Op een juiste manier de boodschap overbrengen bij de mensen in de wijk is daarin belangrijk, aldus Ben. “Je komt een hele hoop verschillende culturen tegen in onze wijk. En die gaan op verschillende manieren met afval om.” Is dat, zeker gezien de verschillende talen die er gesproken worden, dan geen barrière? Ben: “Soms spreken de mensen die afval op straat achterlaten inderdaad geen goed Nederlands. Dan helpt het heel erg dat Farid ook Marokkaans spreekt.” Farid: “Maar ik vertaal het altijd wel even hoor! Dan weten we allebei wat er gezegd is.”

Eén van de andere problemen waar de afvalcoaches tegenaan lopen, is het dumpen van brood in bijvoorbeeld het park. Om dat aan te pakken is begrip van andere culturen erg handig. Farid: “In de Koran staat dat je geen eten bij het vuilnis mag gooien omdat dat verspilling is. Wij proberen de mensen uit te leggen dat we compost maken van GFT afval en dat dat nuttig is voor het verbouwen van grondstoffen voor nieuw brood.” Ben: “Door te snappen waarom mensen afval dumpen kun je beter met ze in gesprek gaan over hoe ze met hun afval moeten omgaan. Zo houden we samen de stad schoon!”

Mijn collega is ervaringswerker

"Zij groeide op in armoede."

Jessica Lokven werkt sinds voorjaar 2019 bij Werk en Inkomen. Hoe ze hier terecht kwam, is een mooi verhaal.

Jessica: “Vorig jaar december nodigde de gemeente Utrecht bewoners uit om met ideeën te komen voor de aanpak Utrecht Schulden Vrij. Ik was er samen met een kennis naar toe gegaan. Met hem had ik in 2016 de opleiding Ervaringsdeskundige in Armoede en Sociale Uitsluiting gevolgd. Ons advies was dan ook: neem ervaringsdeskundigen in dienst. Die banen bestonden toen nog bijna nergens. En wat denk je? Een half jaar later werden we aangenomen! Dat Utrecht hier het voortouw in nam en daarmee erkende dat dit betaalde banen moesten zijn, vind ik heel erg goed."

Uitsluiting is vreselijk
Toen Jessica heel klein was, werd haar vader vanwege ziekte volledig afgekeurd. Het gezin belandde onmiddellijk in armoede. “Ik heb dat lange tijd niet beseft. Oma betaalde de zwemlessen en ik droeg de kleren van mijn oudere zus. Dat voelde allemaal als heel normaal. Ik ontdekte het pas toen ik ietsje groter was en ik niet voor kinderfeestjes werd uitgenodigd. Ze dachten dat ik vast geen cadeautje kon geven. Onzin natuurlijk. Ik heb altijd voor cadeautjes kunnen zorgen. Maar die uitsluiting is vreselijk.”

Gaten in de hulpverlening
Als kind had Jessica besloten om later mensen in de stad te gaan helpen die in armoede leefden. Toen het zo ver was, sprong ze bewust in de gaten van de bestaande hulpverlening. Daar zag ze dat veel dingen die gedaan werden, niet aansloten bij wat er werkelijk nodig is. Jessica: "In 2013 heb ik de Kledingbank in Utrecht opgericht. Het gekke was, vond ik, dat die niet ondergebracht mocht worden bij de Voedselbank, terwijl dat juist zo praktisch was geweest. Dus moest ik ‘m zelf ergens opstarten. Eerst dan maar vanuit mijn eigen huis. Kun je je voorstellen? Mijn eettafel lag vol met kledingzakken. Hoe goed de bestaande hulpverlening ook bedoeld is, er worden vaak maar halve oplossingen geboden. En dan ontstaan die gaten. Want waarom geldt een fietsregeling alleen voor kinderen tot 18 jaar? Het openbaar vervoer is voor veel mensen vaak te duur. En waarom mogen mensen met een U-pas niet bij de Voedselbank kopen, terwijl zij vaak in armoede leven? Daarom heb ik trouwens ooit ook de Sociale Supermarkt opgericht. Die zit nu in het zelfde pand als de Kledingbank, op de Amsterdamsestraatweg.”

Naast de mensen staan, niet erboven
Jessica is nu ervaringswerker bij Werk en Inkomen, waar haar visie wordt gevraagd bij het beleid dat ontwikkeld wordt voor de aanpak van armoede en schulden. Zij geeft daarnaast workshops aan professionals en vrijwilligers. In de training ‘Stress-sensitief werken’ wordt geleerd hoe je omgaat met iemand die gebukt gaat onder de schulden. Jessica: “Hulpverleners zijn vaak geneigd meteen alles over te nemen. Maar laat iemand zoveel mogelijk de regie houden of in ieder geval mee aan het roer staan. Het gevoel hebben dat iemand naast je staat, is compleet anders dan dat iemand boven je staat.”

Tijdens de lange adem zie je al het resultaat
Jessica heeft inmiddels ontdekt dat je soms een lange adem nodig moet hebben als je bij een grote organisatie als de gemeente Utrecht werkt. Dat niet alles in één vingerknip ontwikkeld en ingevoerd is. Jessica: “Maar dat je eerder dan wie dan ook in de stad het resultaat al ziet ontstaan, vind ik prachtig. Je ziet het in de gesprekken op de werkvloer en in de onderzoeken die er gedaan worden. Dat ik de kans heb gekregen om van binnenuit mee te werken aan dat resultaat, vind ik geweldig fijn.”

Met wie doen we dit?

Als organisatie werken we niet alleen aan diversiteit en inclusie. Zowel binnen onze gemeente, als daarbuiten werken we in netwerken om kennis en ervaring te delen.

Interne netwerken

Binnen de organisatie kennen we verschillende netwerken waar je als collega aan kan deelnemen. Op deze manier vergroot je je netwerk, leer je collega’s kennen en kan je interessante activiteiten ondernemen. De netwerken worden georganiseerd met en door collega’s.

Personeelsvereniging Utrecht (PVU)

Iedereen die bij de gemeente werkt, kan lid worden van de personeelsvereniging. Dus ook tijdelijke collega’s, stagiairs, enzovoort. Bij de personeelsvereniging PVU leer je collega’s op een ongedwongen manier kennen bij een gezellige of sportieve activiteit of in samenwerking bij de organisatie, denk bijvoorbeeld aan zweefvliegen of een theaterbezoek. De collega’s die je op deze manier tegenkomt, zijn later geen vreemden meer voor je. Handig, voor als je elkaar later treft in een project of bij een nieuwe klus.

Netwerk Jonge Ambtenaren Utrecht (JAU)

Op dit moment zijn er rond de 750 jonge ambtenaren die voor de gemeente Utrecht werken. De JAU brengen een hoop enthousiasme, nieuwe ervaringen en frisse ideeën mee. Iedere collega onder de 36 jaar is automatisch lid van JAU. Er worden veel activiteiten georganiseerd variërend van bijeenkomsten over inhoudelijke onderwerpen, maandelijkse borrels, de jonge ambtenaar van het jaar verkiezing en bezoeken aan andere organisaties.

U-pride

U-pride is het netwerk voor alle medewerkers bij de gemeente Utrecht en richt zich met name op seksuele diversiteit en genderidentiteit. Het doel van U-pride is het bevorderen van een sociaal veilige en stimulerende werkomgeving voor alle medewerkers en lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders in het bijzonder. U-pride doet dit door zichtbaar te zijn en te communiceren over het netwerk, het organiseren van ontmoetingsbijeenkomsten voor medewerkers, signaleren en gevraagd en ongevraagd advies geven op relevante terreinen. Daarnaast is het netwerk een vraagbaak voor alle medewerkers en wordt er samengewerkt met de andere interne netwerken, externe roze netwerken en roze organisaties, binnen en buiten de stad.

Externe netwerken

Ook wisselen we kennis en ervaring uit met een aantal regionale en landelijke externe netwerken, zoals de G4, PACT Utrecht (gericht op de culturele sector) en Dutch Government Pride (het roze platform voor rijksoverheid, provincies en gemeenten). Een mooi voorbeeld van het resultaat van een samenwerking tussen verschillende partners (in dit geval het ministerie van OCW, de gemeenten Utrecht, Dordrecht, Zoetermeer, ’s-Hertogenbosch, Oss, Leeuwarden, Den Haag, Amsterdam, Rotterdam, Transvisie, TNN, Indigo en Movisie) is de ontwikkeling en inzet van de e-learning ‘contact met transgender personen in de publieksdienstverlening’. Deze e-learning is gratis voor iedereen beschikbaar gesteld.